Belki bu kadar bencil olmasaydık, her şey daha kolay olurdu. “Beni, benim sevdiğim kadar sevmedi.” Oysa ben daha az bencildim. Yine bencildim ama o kadar değil. Nicel karşılaştırmaları çoktan geçmiştim. Benden daha çok sevmesine gerek yoktu, sevsindi sadece. Burada da başka bir sorun baş gösterdi. “Beni, benim sevdiğim gibi sevmedi.” Hiç korkmadı mesela beni kaybetmekten. İçinde en ufak bir şüphe olmadı. Türkçesi, sikine bile takmadı.
Düşünüyorum da. Zaten sadece düşünüyorum. Hayatı zorlaştıran biz miyiz, yoksa hayat mı zaten zor, bilmiyorum. Ama bir yerde bir bokluk olduğu kesin.
